การดำรงชีวิตอิสระ คืออะไร
คือการมีชีวิตเหมือนคนทั่วไป มีโอกาสเลือกและตัดสินใจเรื่องที่มีผลต่อชีวิตด้วยตัวเอง ทำกิจกรรมตามจังหวะของตัวเอง และแสดงความคิดเห็นได้ตรงตามที่คิด ถ้ามีข้อจำกัด ก็เป็นข้อจำกัดแบบเดียวกับคนทั่วไป ไม่ใช่ข้อจำกัดเพราะความพิการ
หัวใจของ IL คือการตัดสินใจด้วยตัวเอง และมีอิสระที่จะล้มเหลวแล้วเรียนรู้จากความผิดพลาด เหมือนคนทั่วไป เราแก้ความพิการไม่ได้ แต่เราสร้างระบบที่ทำให้คนพิการเป็นอิสระได้
อ่านความหมายของการดำรงชีวิตอิสระฉบับเต็ม →
เรื่องของเรา ต้องมีเราร่วมตัดสินใจNothing About Us Without Us หลักการของขบวนการคนพิการทั่วโลก
ผู้บุกเบิกที่เป็นแรงบันดาลใจ

พิการจากโปลิโอ ใช้วีลแชร์และเครื่องช่วยหายใจ เรียนจบจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ตอนเป็นนักศึกษาได้ใช้บริการผู้ช่วย ที่พัก ซ่อมวีลแชร์ และคำปรึกษาฉันเพื่อนของมหาวิทยาลัย พอเรียนจบบริการเหล่านี้ก็หมดไป ปี 1972 จึงร่วมตั้งศูนย์การดำรงชีวิตอิสระในชุมชน จุดเริ่มต้นของขบวนการ IL

ผู้นำของ Human Care Association ศูนย์ IL แห่งแรกของญี่ปุ่น ที่ให้ทุนคนพิการไทยไปเรียนรู้ IL ที่ญี่ปุ่นนานกว่า 10 ปี และผลักดันโครงการนำร่อง IL ในประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2545

ผู้นำแนวคิด IL จากญี่ปุ่นมาสู่เวทีคนพิการไทยเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2535 และร่วมวางรากฐานศูนย์ IL แห่งแรก ๆ ของประเทศ อ่านเรื่องของท่าน ↓
ชมชีวิตและการต่อสู้ของ Ed Roberts
เรื่องราวของผู้บุกเบิกขบวนการดำรงชีวิตอิสระ จากวิดีโอภาษาอังกฤษ (เปิดคำบรรยายใน YouTube ได้)

พันโทต่อพงษ์ กุลครรชิต
ผู้บุกเบิกแนวคิดการดำรงชีวิตอิสระของคนพิการไทย
ผู้จุดประกายความคิด จากการเป็นผู้รับความช่วยเหลือ สู่การเป็นเจ้าของชีวิตและกำหนดอนาคตด้วยตนเอง
พันโท ต่อพงษ์ กุลครรชิต เป็นหนึ่งในผู้นำคนพิการไทยผู้มีบทบาทสำคัญในการนำแนวคิดการดำรงชีวิตอิสระ (Independent Living: IL) เข้ามาเผยแพร่ และวางรากฐานการพัฒนาขบวนการ IL ในประเทศไทย
จุดเริ่มต้นของแนวคิด
จากประสบการณ์ชีวิตภายหลังประสบอุบัติเหตุจนกลายเป็นคนพิการ ท่านได้เรียนรู้ถึงข้อจำกัดและอุปสรรคที่คนพิการต้องเผชิญ ไม่เพียงแต่ข้อจำกัดทางร่างกาย แต่ยังรวมถึงทัศนคติของสังคม และการขาดโอกาสในการกำหนดชีวิตตนเอง
ในช่วงต้นทศวรรษ 2530 ท่านเป็นหนึ่งในผู้นำคนพิการไทยที่ได้เรียนรู้และแลกเปลี่ยนแนวคิดการดำรงชีวิตอิสระจากต่างประเทศ โดยเฉพาะประเทศญี่ปุ่น และนำแนวคิดดังกล่าวมาถ่ายทอดสู่สังคมไทย
- พ.ศ. 2535นำเสนอแนวคิดการดำรงชีวิตอิสระในการประชุมสัมมนาคนพิการแห่งชาติ ครั้งที่ 5 ณ จังหวัดเชียงใหม่ นับเป็นการนำเสนอแนวคิด IL ต่อเวทีคนพิการระดับชาติครั้งแรกในประเทศไทย
- พ.ศ. 2545–2547ร่วมกับนายสุภรธรรม มงคลสวัสดิ์ นายธีรวัฒน์ ศรีปฐมสวัสดิ์ และนายโชจิ นากานิชิ (Shoji Nakanishi) พร้อมเครือข่ายจากประเทศญี่ปุ่น ขับเคลื่อนโครงการนำร่อง "เสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชน : การดำรงชีวิตอิสระของคนพิการ" ใน 3 จังหวัด คือ ชลบุรี นนทบุรี และนครปฐม
- พ.ศ. 2549ศูนย์การดำรงชีวิตอิสระทั้งสามแห่งรวมตัวกันจัดตั้งสภาศูนย์การดำรงชีวิตอิสระของคนพิการประเทศไทย
- 7 มิถุนายน 2550พันโทต่อพงษ์ กุลครรชิต จากไป
- พ.ศ. 2554พัฒนาเป็นมูลนิธิสภาศูนย์การดำรงชีวิตอิสระคนพิการประเทศไทย (TIL)
จากผู้รับความช่วยเหลือ สู่ผู้กำหนดชีวิตตนเอง
พันโทต่อพงษ์ให้ความสำคัญกับหลักการที่ว่า คนพิการต้องมีสิทธิคิด เลือก ตัดสินใจ และควบคุมบริการที่ตนเองได้รับ ไม่ใช่เป็นเพียงผู้รับความช่วยเหลือ หรือปล่อยให้ผู้อื่นตัดสินใจแทน ท่านเคยถ่ายทอดหลักคิดสำคัญไว้ว่า
อะไรที่เขาทำได้ แม้แต่เรื่องเล็กนิดเดียวก็ต้องให้เขาทำ เพราะสิ่งที่เล็กนิดเดียวนั้นมีค่าสำหรับเขา และเมื่อเขาทำสิ่งเล็กแล้วก็จะทำสิ่งอื่น ๆ ตามมาอีกพันโทต่อพงษ์ กุลครรชิต
แนวคิดนี้สะท้อนหัวใจของ IL ที่ว่า การดำรงชีวิตอิสระไม่ได้หมายถึงการที่คนพิการต้องทำทุกอย่างด้วยตนเอง แต่หมายถึงการมีอำนาจในการเลือกและควบคุมชีวิต โดยได้รับความช่วยเหลือจากผู้อื่นตามความจำเป็น
จากแนวคิดสู่การสร้างศูนย์ IL ในประเทศไทย
โครงการนำร่อง พ.ศ. 2545–2547 มุ่งเผยแพร่แนวคิด IL พัฒนาทักษะการดำรงชีวิตอิสระ การให้คำปรึกษาฉันเพื่อน (Peer Counseling) การรวมกลุ่มช่วยเหลือกันเอง และการจัดบริการที่คนพิการมีส่วนร่วมในการบริหารจัดการ ผลจากโครงการนำไปสู่การเกิดศูนย์การดำรงชีวิตอิสระของคนพิการในทั้งสามจังหวัด และเป็นจุดเริ่มต้นของการขยายเครือข่าย IL ในประเทศไทย
รากฐานสู่เครือข่าย IL ไทย
การรวมตัวเป็นสภาศูนย์การดำรงชีวิตอิสระของคนพิการประเทศไทยใน พ.ศ. 2549 ทำให้มีองค์กรกลางในการขยายแนวคิด พัฒนาศูนย์ IL และขับเคลื่อนสิทธิคนพิการในระดับประเทศ และเป็นรากฐานสำคัญที่นำไปสู่การเติบโตของเครือข่าย IL จนเป็นมูลนิธิสภาศูนย์การดำรงชีวิตอิสระคนพิการประเทศไทย (TIL) ใน พ.ศ. 2554
แม้พันโทต่อพงษ์ กุลครรชิต จะจากไปเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2550 แต่มรดกทางความคิดที่ท่านฝากไว้ คือการเปิดโอกาสให้คนพิการได้เป็นเจ้าของชีวิต มีสิทธิเลือก ตัดสินใจ และกำหนดอนาคตของตนเอง นี่คือหัวใจของ IL และเป็นแรงบันดาลใจให้คนพิการรุ่นหลังร่วมกันสืบสานต่อไป
เรื่องเล่าจากศูนย์ IL ในประเทศไทย
- คนพิการที่ติดบ้านใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วไปในสังคม
- คนพิการที่อายและติดอยู่กับการสูญเสียอยู่กับความพิการได้ เป็นแค่อุปสรรคเล็ก ๆ ที่จัดการได้
- คนพิการที่ทำอะไรเองไม่ได้ช่วยตัวเองและช่วยคนอื่นได้
- นอนอยู่บนเตียง 16 ปีมีชีวิตคู่ เป็นหัวหน้าครอบครัว
- เก็บตัวอยู่ในห้องสิบกว่าปีเป็นผู้นำคนพิการ
- คนพิการรุนแรงที่ไม่มีโอกาสเรียนเรียนที่โรงเรียนอาชีวพระมหาไถ่ พัทยา โดยมีผู้ช่วยคนพิการ จบแล้วทำงานเลี้ยงครอบครัวได้
จากผลการทำงานของศูนย์ IL ในเครือข่าย
IL ในต่างประเทศ
- สหรัฐอเมริกา: เบิร์กลีย์ 1972 สู่กฎหมาย ADA ปี 1990
- แคนาดา: Henry Enns กับองค์กรคนพิการระดับรากหญ้า 1980
- สวีเดน: ศูนย์ IL จัดบริการผู้ช่วยคนพิการ
- ญี่ปุ่น: Human Care Association ศูนย์ IL แห่งแรก ปี 1986